محمد حسین شهریار ( مومیایی)
باید از محشر گذشت
این لجنزاری که من دیدم
سزای صخرههاست
گوهر روشندل از کان جهانی دیگراست.
عذر می خواهم پری
من نمیگنجم در آن چشمان تنگ
با دل من آسمانها نیز تنگی میکنند
روی جنگلها نمیآیم فرود
شاخ زلفی گو مباش
آب دریاها کفاف تشنهی این درد نیست
(دانلود دکلمه شعر در ادامه)
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم تیر ۱۳۹۳ ساعت 18:58 توسط سرنوشت
|